Actualiteiten
1.1 Staat een reumapatiënt er helemaal alleen voor?
1.2 Goed nieuws voor patiënten met RA, PA, SA en JCA.
1.3 Methotrexaat.
1.4 Platte rust bij rugpijn : een achterhaald dogma.
2.1 Wijziging aantal voorgeschreven zittingen kinesitherapie.
2.2 Wijziging maximumfactuur
2.3 Wijziging invaliditeitsvergoedingen RIZIV : Maximumbedrag
2.4 Wijziging invaliditeitsvergoedingen RIZIV : Verhoging partnerinkomen
Allerminst. Reumapatiënten hebben hun eigen vereniging, ter behartiging van hun belangen uiteraard, maar ook als een forum voor wederzijdse steun en hulp. De naam ? De Vlaamse Reumaliga vzw., afgekort VRL : www.reumaliga.be
De nieuwe anti-TNF alfa-medicaties remmen zeer sterk het ontstekingsproces. Onder de naam van Enbrel (Etanercept), Remicade (Infiximab) en Humira (Adalimumab) worden ze reeds sinds enkele maanden voor zeer ernstige en therapie resistente gevallen van reumatoïde artritis, psoriatische artritis en spondylitis ankylosans door de ziekteverzekering terugbetaald. Lees er meer over. Deze geneesmiddelen worden enkel terugbetaald via een bijzonder attest opgemaakt door de reumatoloog. Anti-TNF behandeling bij patiënten met :
- reumatoïde artritis : Enbrel, Humira, Remicade.
- psoriatische artritis : Enbrel.
- spondylitis ankylosans : Remicade, Enbrel.
- juveniele chronische artritis : Enbrel
In overleg met uw behandeld arts heeft u besloten het geneesmiddel Metothrexaat te gebruiken. Deze folder geeft informatie over dit geneesmiddel. Heeft u na het lezen nog vragen, dan kunt u daarmee altijd bij de arts terecht.
Werking
Metothrexaat (ook wel MTX genoemd) is een antireumaticum. Het onderdrukt het ziekteproces en vermindert daardoor ontstekingsverschijnselen zoals pijn en stijfheid van gewrichten.
MTX werkt langzaam. Het kan vier tot acht weken, of zelfs soms langer duren voor het effect merkbaar wordt. Uw arts zal u dan ook meestal adviseren naast MTX andere pijnstillende en ontstekingsremmende middelen te gebruiken.
Gebruik
MTX wordt toegediend in tabletten van 2,5 of 10 mg, poeder voor injectievloeistof in flacons van 5 of 50 mg, of in een oplossing Ledertrexate SP in flacons van 5 mg/2 ml.
Om de kans op bijverschijnselen te verminderen wordt MTX niet dagelijks gegeven maar in een dosering van drie tabletten van 2,5 mg per week. De arts bespreekt met u of deze dosis in één keer genomen kan worden, of in een tijdsbestek van 24 uur. Dit laatste wil zeggen dat tussen elk tablet een periode van 12 uur moet zitten, bijvoorbeeld : eerste tablet op woensdagavond 20.00 uur, tweede tablet op donderdagochtend 08.00 uur en de derde tablet op donderdagvond 20.00 uur. Indien de dosis wordt verhoogd naar 15 mg per week slikt u telkens twee tabletten op de afgesproken tijdstippen.
De tabletten MTX moeten worden ingenomen met voedsel.
Naast tabletten bestaat de mogelijkheid tot toediening van MTX via een injectie in de spier. Deze injectie wordt eenmaal per week gegeven. De arts bepaalt de hoeveelheid per injectie.
Bijverschijnselen.
Het gebruik van MTX kan leiden tot een aantal bijverschijnselen, die echter meestal snel verdwijnen na het staken van de medicatie.
Het meest voorkomend zijn :
- maag- of darmklachten : vol gevoel, misselijkheid, diarree.
- leverfunctiestoornissen. Hier merkt u zelf meestal niets van. Daarom controleert de arts uw bloed regelmatig. Zondig wordt de dosis MTX aangepast. Deze stoornis is in het algemeen van voorbijgaande aard.
Minder voorkomend :
- ontsteking van het mondslijmvlies
- stoornissen in de bloedaanmaak door onderdrukking van het beenmerg.
- bepaalde vorm van longontsteking.
Zelden voorkomend :
- huidafwijkingen, haaruitval.
- hoofdpijn, duizeligheid.
- verhoogde kans op infecties door stoornis in de bloedaanmaak.
Indien één of meerdere van bovenstaande verschijnselen of andere lichamelijke veranderingen optreden, neem dan contact op met de arts.
Door regelmatig het bloed te onderzoeken, kunnen vroegtijdig tekenen van lever- of beenmergbeschadiging worden opgespoord. Houdt u daarom goed aan de afspraken voor bloedcontrole.
Aanvullende informatie
- wees zuinig met alcohol. In combinatie met MTX wordt het risico op leverfunctiestoornissen verhoogd. Gebruik bij voorkeur niet meer dan één alcoholconsumptie per dag.
- indien uw huisarts of een andere specialist het noodzakelijk acht u met antibiotica te behandelen, meld deze dan altijd dat u behandeld wordt met MTX. Bepaalde antibiotica (trimethoprim) kunnen namelijk niet in combinatie met MTX worden gegeven.
- MTX is een cytostaticum : een stof die de groei van cellen remt en snelgroeiende, woekerende cellen doodt. Cytostatica worden daarom vooral gebruikt bij de behandeling van kanker. MTX is hiervoor sinds 1948 in gebruik. Omdat bleek dat MTX ook de groei remt van niet-kwaadaardige cellen, werd het middel daarna ook toegepast bij een huidziekte (psoriasis). Het geneesmiddel bleek toen ook een gunstig effect op de gewichtsontstekingen te hebben, die kunnen voorkomen in combinatie met psoriasis. Zodoende is de toepassing ervan bij reumatische ziekten ontstaan. De dosering van MTX is bij reumatische ziekten echter veel lager dan bij de behandeling van kwaadaardige aandoeningen, waardoor de bijverschijnselen ook minder zijn.
- effect op de voortplanting. MTX kan van invloed zijn op zaad- en eicellen. Bij gebruik van MTX tijdens de zwangerschap bestaat de kans op miskramen en aangeboren afwijkingen. Daarom wordt altijd geadviseerd om tijdens de behandeling voor een goede, betrouwbare anticonceptie te zorgen, en deze na beëindiging van de medicatie nog minstens vier maanden voort te zetten. Indien u een zwangerschap overweeg over dan eerst met uw arts.
 |
Het volgen van een revalidatie voor lumbalgie sluit niet uit dat de persoon tijdens het doorlopen van het programma terug aan het werk gaat. “We willen de patiënt niet vastpinnen op een revalidatie van lange duur, waardoor hij misschien zijn job verlies”, verzekert dr. Vandeweerdt. “Dat zou alleszins tegen de doelstelling van het project ingaan”.
“De wetenschappelijke studies bevestigen dat een lange arbeidsonderbreking het bijzonder moeilijk maakt de beroepsactiviteit weer op te nemen”, bevestigt Patrick Strauss. “We willen een nieuwe dynamiek ontwikkelen, door deze personen ertoe aan te zetten opnieuw contact op te nemen met de arts en zich aan te bieden bij een revalidatiecentrum”.
|
In vroegere tijden kreeg iedereen met rugpijn platte rust voorgeschreven. Vandaag raadt men eerder het omgekeerde aan : de patiënt wordt aangemoedigd om te bewegen, te stappen, zwemmen of fietsen. Bij een acute dorsalgie, als de pijn te uitgesproken is, kunnen twee of drie dagen volledige rust, bij voorkeur in een liggende houding, uiteraard hulpzaam werken. Gecombineerd met de nodige medische informatie en het spaarzaam gebruik van analgetica en/of anti-inflammatoire stoffen. Maar na die rustperiode moet de patiënt ertoe aangezet worden zijn dagelijkse activiteiten en sociaal leven te hervatten. Patiënten met lumbalgie in de subacute fase (van 4 tot 12 weken) raadt men aan progressief en voorzichtig de gebruikelijke activiteiten, ook de professionele, weer op te nemen in de mate dat de restpijn dit mogelijk maakt.
“We stellen inderdaad een groeiende wetenschappelijke consensus vast dat een vroegtijdig hervatten van de activiteiten de genezing bevordert, de duur van de werkonderbreking beperkt en het risico van een evolutie naar chroniciteit vermindert. Dit is uitgerekend de doelstelling van het Fonds voor de Beroepsziekten”, aldus Professor Mairiaux, die zelfs lid is van de wetenschappelijke raad van het FBZ.
“Vastgesteld werd dat een verlengde rust juist het verlies aan fysieke fitheid en spieratrofie in de hand werkt, wat de terugkeer naar de normale toestand kan bemoeilijken. In feite is de wervelzuil immers van nature gericht op beweging. Deze opnieuw in beweging brengen, op een gecontroleerde en progressieve wijze, kan de situatie van de patiënt met lumbalgie alleen maar verbeteren. Overigens dient men geen groot geleerde te zijn om te beseffen dat een patiënt die afgesneden is van zijn werkmilieu, veel kans loopt thuis te zitten kniezen, neerslachtig raakt en in een vicieuze cirkel terecht komt, waarin de angst om te bewegen nefast versterkt wordt”.
Het aantal zittingen per voorschrift is bij gewone aandoeningen verdubbeld van 9 naar 18.
Het aantal zittingen per voorschrift is bij F-pathologie verdubbeld van 30 naar 60.
Het remgeld bij een hospitalisering in een algemeen ziekenhuis wordt vanaf de eerste dag meegeteld in de teller van de MAF. Vroeger was slechts de opname van de 1e tot de 90e dag opgenomen in de MAF. Deze maatregelen geldt sinds 1 januari 2004.
Deze maatregel werd door ziekenzorg CM en de Vlaamse Pijnliga aangegeven op 5 november 2003 aan de leden van de federale commissie voor sociale zaken. Chronische zieke personen ervaren de remgelden van hospitalisaties van meer dan 3 maanden als een zware kost. Hier is nu iets aan veranderd !
Sinds 1 januari 2004 kan een kind dat jonger is dan 19 jaar, genieten van de maximumfactuur en dit zonder dat er rekening wordt gehouden met het gezinsinkomen. Het kind moet jonger zijn dan 19 jaar op 1 januari van het kalenderjaar waarop de MAF wordt toegekend. Vroeger was dit 16 jaar.
Voor kinderen tot 18 jaar, in plaats van 16 jaar, is sondevoeding opgenomen in de PAF. Het gaat over enterale voeding thuis die via sonde of stomie wordt opgenomen.
Een werknemer of een zelfstandige die door een letsel of een ziekte niet meer in staat is om te werken, heeft recht op een uitkering. Deze uitkering krijgt men ter vervanging van het inkomen. Voor mensen die langer dan een jaar werkonbekwaam zijn, is dit een invaliditeitsuitkering. De uitkering is een percentage van het vroeger loon. Hier werd er echter een plafond bepaald. Als men het percentage van het vroeger loon van sommige mensen neemt en dit is meer dan het vastgesteld plafond, dan krijgen ze toch slechts het plafond als uitkering.
Deze plafonds zijn, voor de gezinshoofden en de alleenstaanden, verhoogd sedert 1 april 2004.
* gezinshoofden krijgen maximaal € 1710,54 in plaats van € 1578,98
* alleenstaanden krijgen maximaal € 1315,86 in plaats van € 1052,58.
Deze veranderingen gelden enkel voor mensen die ten vroegste op 1 april 2004 invalide worden. Voor mensen die voor 1 april invalide werden, gelden de oude bedragen.
Bij de berekening van invaliditeitsuitkeringen wordt een onderscheid gemaakt tussen alleenstaanden, gezinshoofden en samenwonenden. Gezien gezinshoofden personen ten laste hebben, krijgen zij een hoger bedrag. Dit betekent wel dat de personen ten laste geen inkomen mogen hebben dat hoger is dan de grens van € 700,83.Indien het partnerinkomen deze grens overschrijdt, dan werd het gezinshoofd beschouwd als samenwonende. De uitkeringen verminderden dus van 65% naar 40% van het vroeger loon. De minimumuitkeringen verminderden van € 987,22 naar € 706,68.
Tijdens de tweedaagse ministerraad in Oostende in maart 2004 veranderden de ministers deze regeling. Wanneer het toegelaten inkomen uit arbeid van de samenwonende partner hoger is dan € 700,83 en lager dan € 1186,31 ontvangt de chronisch zieke persoon niet langer de uitkering voor een samenwonende, maar die voor een alleenstaande.
Dit betekent dat de uitkering van de chronische zieke persoon slechts vermindert van 65% naar 50% van het vroeger loon of voor de minimumuitkeringen van € 987,22 naar € 796,12. Als het inkomen van de samenwonende partner hoger is dan € 1186,31 dan zal de uitkering nog altijd zakken tot op het niveau van een samenwonende. Deze maatregel treedt in werking vanaf 1 juli 2004.
